hayatınızın en garip günü

deer
06.11. 2018 olarak hafızama düşmüş olan gün. Her şey saat 15.00 da uyanmamla başlamıştı dün gece uyuya kaldığımı yatağımda duran laptopumdan anlıyordum.okuldan yurda dönen x arkadaşıma "gelirken bana kahvaltılık birşeyler al" diyip yatağıma dönmüştüm. Kahvaltımı ettikten sonra odama gelen x arkadaşımla yeni kordonda çay içme fikri geldi aklımıza.güneşi çaylarımızı yudumlarken izlemenin keyfine varıyorduk ki örümcek hislerim etrafta bir bokluk olduğunu hissettirmişti bana. Sağımda kalan sahilde spor aletlerine güzel giyimli bir çocuk gelmiş pantolon giymiş haliyle spor yapıyordu,bana doğru yaklaşan çift ani bir dönüşle geriye sapmış ve bankta oturan kızlar elleriyle "şöyle geçin tarzı" hareketler yapmıştı.olayları umursamayıp x kişisiyle boş muhabbete devam ederken az önceki çift bağırışmaya, lavuk kızın kolundan tutmaya başlamıştı.örümcek sinyallerim aklımda çoktan "haydarinna" müziğini çalmaya başlamıştı bile. Kavga olduğunu anlayan x kişisi(angaralı) "noluyoh amuğagoyim" tepkisiyle masadan kalkmış çifte doğru koşarak yaklaşmıştık.bizim yanımızdan kalkan bir diğer kişi koşarak lavuğa sarılmış çifti ayırmıştı, bize kalan görev sıkıntı çıkarsa lavuğa dalmaktı sadece.şoktaydık aslında çünkü döveceğimiz adam "ailen seni red ettiğinde bile ben sahip çıktım sana, senin için herşeyi yaptım neden beni yarı yolda bırakıyorsun" dediğinde gözlerim kıza bakmış bu konuda içi yanan birisi olarak kızdan bir açıklama beklemiştim. 2dakika geçti ve yanımıza kel, 1.60 boylarında, hafif çiyan bir abi yaklaştı "eheeheheh sosyal deneyyyy" gibi bir zıplamayla suratıma doğrultulan kameraya 3 numaralı "ne?" bakışımı atmıştım bile.x kişisiyle söve söve çaylarımızın başına döndük(sinirliydi çayının soğumasından mı, sosyal deneyden mi bilemedim). Sosyal deney ekibinin kafeye gelip herkesten rahatsızlık için özür dileyip bizim masaya bakmaması bile dayak yemeleri için bir sebepti belkide ama biz hesabı ödeyip kalktık sinirlenmemek için(suç kel olanda). Bankadan para çekelim madem diyip atatürk'e geri dönmüş yürüyorduk. Bankalara varmadan solumuzda duran a101den 20 yaşlarında birisi koşmaya başladı elinde poşetle, x'e dönüp "lavuk ne garip koşuyo lan" demiştim kiiii yandan annesi(ablasıda olabilir) "y buraya gel nereye gidiyosun yyyyyyyy" diye bağırmaya başladı(noluyoruz bugün çanakkalem kumpas mı var bana?). Y kişisi 45,50 metre koştuktan sonra dayanamadım(5 saniye falan) ablaya döndüm ve "yakalayalım mı abla?" dedim. Gelen cevaptan sonra okadar hızlı koştum ki y kişisinin başına bir şey gelme riski beni aşırı korkutmuştu(y kişisi down sendromlu bir gençti). 3 sokak boyunca kovaladım ara sokaklarda kaybedip tekrardan buldum y kişisini.x arkadaşım gerimde kalmış ve y'yi yakaladığım ara sokağa 5 saniye falan geç gelmişti. X arkadaşım gelir gelmez çocuğa "sakin ol kankacım sen sakin ol nereye gidiyosun böyle aman aman sen" gibi sakinleştirici sözler söylemeye başlamıştı(at'mı evcilleştiriyon napıyon acaba?). Y arkadaşımızı kollarından tutup annesine(ablasıda olabilir) geri getirmiş ve çanakkalenin superherosu olarak yine bir görevi başarıyla tamamlamıştım. Garip bir gündü ama güzeldi sözlük.

Edit:imla
bu başlıktaki tüm girileri gör